Interview: Robert Aartse op de weg terug

INTERVIEW MET ROBERT AARTSE

Gewend zijn we een leuk Chineesje, mogelijk een visrestaurantje of bij uitzondering een Marokkaans theehuis, maar de gehoopte Febo hebben we nog niet mogen binnenlopen met een door ons selectief uitgekozen kandidaat voor een buitengewoon interview. Nadat onze PR-mensen contact hadden gehad met volgend slachtoffer Robert Aartse, bleek al snel dat ook deze keer de vlugge en verre van gezonde hap in het vaak poezelige en door meeuwen en reigers ondergescheten vreethuisje aan het historische stadionplein aan onze culinaire neus voorbij zou gaan. De heer Aartse wenste op grachtengordel niveau te praten, wat er kort gezegd op neer komt dat we als veredelde metroseksueel alla Mike de Boer met een sjaaltje om de nek ons gaan melden in een van Amsterdams meest luxueuze cocktail- en champagnebars, namelijk de 'Twenty Third' bar op de 23 verdieping van het Okura hotel. Hier is het gebruikelijk om Mart Visser te dragen, nee liever nog te kennen, om minuscule gerechten te eten van veel te grote borden, om drankjes te drinken tegen de prijs waar ze in Afrika een waterput van aanleggen en je plek op de ladder des aanzien wordt bepaald door het materialisme. Geen blackberry of I-phone om even lekker mee te netwerken? Dan hoor je er niet bij, als een klein kind op een schoolplein wat niet die hondslelijke roze schoenen heeft en daarom in de struiken wordt gegooid. Tevens moet je vanaf het moment dat je weet dat je naar de Twenty Third gaat, dit elk half uur op je twitter zetten, zodat alle simplistische volgers van dit walgelijke nieuwe hypeje weten waar je bent. Communiceer je niet op die manier, waag je dan ook niet in de Twenty Third.

(Vorige week zondag: Rob samen met de harde kern op bezoek bij FC Hoofddorp)

Maar…de klant is koning en Robert draagt in deze de kroon. Om even in de ik-vorm te vervolgen, ik ken Robert al zeker 25 jaar. Op de inmiddels gesloten Sint Anthoniusschool aan de roemruchte Dokter Schaepmanlaan achter het Broerse Park, was Robert al een portret op zich. Waar je tegenwoordig enkel hiërarchisch hoog staat aangeschreven op de basisschool als je 500 voetbalplaatjes heb, 500 hyves-vrienden of een een Hillfigerbroek draagt van 500 euro, in onze tijd werd dit bepaald door wat er op het schoolplein gebeurde. Voetballen dus. Onze school kende maar weinig goed voetballende jongens. Ik was er een van. De betere jongens zaten, tot ergernis van het gros, altijd bij elkaar. Op je verjaardag mocht je, als je mazzel had, een keertje bij hun in het team en dan was je, zoals Johan Derksen dat altijd zo mooi kan zeggen, trots als een hond met zeven staarten. Dat team bestond uit een vaste kern van drie man. Sebastiaan van Zijl, Neal Kaas en Robert Aartse. De drie beste voetballers van de school. Robert met zijn kleine chocoladeroom kleurige krulletjes, was de spelbepaler en sloot de defensie. Sebas was meer de nummer tien. Overal te vinden en had de conditie van een paard. Daar ik al op mijn negende begon met roken en drinken was die strijd dus al snel gestreden. Neal Kaas, op zijn negende misschien 1.10cm lang, kwam vanaf de flanken. Links of rechts, dat maakte niet uit. Het was elke dag weer een ongelijke strijd op het schoolplein. Daar waar de drie balvirtuozen op het schoolplein hun krediet opbouwden, deed ik dat met de meisjes uit groep zeven in de bosjes. Na 25 jaar hangen de witte slipjes met geel vlekje in het midden nog steeds als stille getuigen aan de boomtakjes achter de Anna Kerk.. Zo hebben we toch allebei een leuke schoolperiode beleeft.

Maar we dwalen af en gaan weer over in de wij-vorm, want voor een interview met Robert Aartse reizen we natuurlijk met minimaal 15 man SMFC-pers af naar Amsterdam.

PASPOORT

Naam: Robert Aartse

Leeftijd: 31

Woonplaats: Amsterdam

Beroep: Docent L.O.

Relatie: Nope

Favoriete club: Sporting Martinus/Ajax

Hobby's: Sporten

Spelend voor Sporting Martinus sinds: De F-jes

Robert Aartse raakte in het seizoen 2007-2008 ernstig geblesseerd aan de knie. Een rare beweging op het stroeve gras van FC De Foresters in Heiloo en de ''zondag zou nooit meer hetzelfde zijn'', aldus SMFC Lid Scheve. Nu, bijna twee jaar later, hoopt Robert zijn rentree te maken, en als het even kan te schitteren tegen de kolonialen uit Bovenkerk. Streefdatum van herstel: 18 april 14,00uur.

(Foresters-uit: Rob raakt geblesseerd en ligt er bijna twee jaar uit.)

In de Twenty Third drink je een cocktail of Champagne. Wij dachten ons aan te passen aan het sjieke volk en kwamen netjes een half uurtje te laat. Robert, met zijn keurige Hugo Boss jasje, broekje van Diesel (het kon net op deze locatie) en zijn opgepoetste bordeelsluipers aan, zat al met rechte rug te wachten aan de bar. Enkele wulpse en financieel onafhankelijke weduwe vrouwen keken hem al aftastend aan. Dat kwam mede door het drankje wat Rob voor zijn neus had staan. Een mix van crème de cacao, curacao triple sec, amaretto, wodka en room. Een beetje AA'er weet dan gelijk dat we het over een 'Orgasm' hebben, het meest populaire cocktaildrankje van het moment. Wij beperken ons tot een 'Apricot fresh', een mix van lemon, wodka en citroensap. Klontje ijs erbij, rietje erin, vlag op de top en gezegend ben je voor het komende half uur.

Kennis maken met Rob hoeft natuurlijk niet. Sinds de blessure van de centrale verdediger loopt hij al mee met de harde kern en support hij zijn teamgenoten vanaf Vak West of vanuit het bezoekersvak. Op zijn kuitbeen schittert een SMFC tatoeage. We steken van wal en gooie Robert een trosje vragen voor de voeten. We trappen af door terug te blikken met Aartse naar dat ene desastreuze moment....

Rob, vertel eens over die dag....wat gebeurde er precies weet je dat nog? ''Ja dat weet ik nog heel goed. We speelden nacompetitie tegen de Foresters in Heiloo. Het was 12 Mei 2008. Pinksteren volgens mij. We speelden die gasten helemaal zoek. 10 minuten voor de rust kwam er een diepe bal achter onze verdediging waarop ik een volle sprint inzette. Ik wilde de bal voor de stuiter op mijn voet raken. Dus vanuit volle sprint zette ik mijn voet neer en toen ging er van alles mis. Ik voelde meteen al dat het niet goed was. Ron Boot heeft me toen naar het ziekenhuis gebracht (bedankt Ron) alwaar er foto’s werden gemaakt en ik gips kreeg. Een week later moest ik terug komen en toen ging het gips er af. Over de rest van revalidatieproces kan ik kort zijn: KLOTE!! Er zijn nogal wat foutjes gemaakt. Achteruit kijken heeft geen zin meer dus ik richt mij nu op mijn rentree. Ik ben inmiddels wel 2 operaties en heel veel fysiowerk verder maar ik kom in de buurt.''

Gaan we het nog meemaken dat je dit seizoen je rentree maakt? ''Ja absoluut! Zonder enige twijfel. Ik wil natuurlijk heel graag tegen die Boeren uit Bovenkerk spelen!''

(Rob op Vak West met krukken tijdens het thuisduel met Foresters)

Robert speelt al vele decenia voor de club en zo heel stilletjes mag je best stellen dat er een nieuw clubicoon of zelfs mister Sporting Martinus aan zit te komen als Robert dit vol gaat houden tot zijn 43ste. En die kans is groot, want in het verleden sloeg hij al vele aanbieden van louche amateurclubs met veel te veel zwart geld in de kofferbak af....

Rob, jij speelt al zo lang voor de club, ben jij de nieuwe mister-Sporting Martinus? ''Nou dat weet ik niet. Dat laat ik aan anderen om daarover te oordelen. Zolang fossiel Rick nog speelt is de kans klein denk ik'', giechelt Robert.

Een aantal jaar geleden was er interesse van o.a Elinkwijk. Zijn er de afgelopen jaren meer clubs geweest die van jouw kwaliteiten gebruik wilden maken? ''Er zijn wel wat clubs geweest maar op de een of andere manier vond ik het toch altijd net niet! Compliment aan Sporting, omdat ik het ontzettend naar mijn zin heb bij deze club. Anders was de keuze makkelijker geweest''.

(Seizoen 2007-2008 als Robert bijna alle competitieduels in de basis staat. Hier was dat tegen DCG.)

En doordat hij bij Sporting Martinus is gebleven heeft hij, door zijn blessure, ook een kijkje in de culinaire keuken mogen nemen bij de harde kern van de club. Een gegeven wat niet voor iedereen is weggelegd, maar Rob wist zich vanwege zijn status als voetballer gemakkelijk geaccepteerd zien worden in het keiharde wereldje van het supporter zijn.

Rob, vind jij het ook zo mooi om eens een seizoen vanaf de tribune met de harde kern SMFC mee te maken? Je past je qua schreeuwen al makkelijk aan! ''Ik vind het absoluut heel mooi. Ik heb diep respect voor jullie. Ik zou het alleen nog mooier vinden om gewoon weer tussen de lijnen te staan. Ik denk dat ik daar toch van meer waarde kan zijn. Ik vind trouwens wel dat Lid B wel wat MEER moet blaffen, want hij is een beetje timide de laatste tijd!''

Beleef je de wedstrijden vanaf de tribune anders dan op het veld? Wat zie je vanaf de zijkant wel, wat je op het veld niet merkt? ''Ja dat is zeker anders. Vanaf de kant lijkt het voetbal toch vaak wat minder dan dat je het in het veld beleeft. Ik merk ook hoe irritant sommige supporters van de tegenpartij zijn!! Dat merkte ik in het veld niet echt.''

Tijd voor een hapje, nadat de bodem van de eerste Orgasm in zicht is. Het enigste gefrituurde wat hier te krijgen is, is een door het frituur gejaagd garnaaltje op een bedje van beversla, geplukt uit de binnenlanden van Vietnam. Geef dat maar aan de konijnen dachten we zo. Onze keuze, een gefileerd lendebiefstukje op een roggebroodje met een plukje tuinkers en een mespuntje vlierbessensaus staat binnen vijf minuten voor de neus. Alles minuscuul bereid en Bolle vraagt zich af of dit alleen voor hem is of voor iedereen. We bestellen voor de zekerheid er maar een paar porties bij, kan ons het schelen, de sponsoren betalen immers toch. Als ware Bourgondiërs gooien we er nog een paar Cocktails tegenaan en bekijken de vragen die we nog willen stellen. Robert, nog steeds aangekwijld door de lokale gewilligen, kijkt wat onrustig op zijn horloge. ''Jongens, ik moet wel om half twaalf bij de RAI zijn, he? Ik heb nog een ritje van 20 euro!''

We vervolgen en vragen Robert om zijn voorspelling als het gaat om wie er promoveert en wat er voor ons nog in de pot zit. Welke clubs uit onze klasse gaan komend seizoen de stap omhoog maken? ''Dat is lastig! Vooraf had ik KHFC en Zeeburgia getipt. Nu twijfel ik. VVIJ doet het ook niet slecht. Ik gok op deze 3 teams. Uiteraard pakken wij de 3^e periode en promoveren via de nacompetitie!''

Voordat we Robert alweer gaan verlaten, Rob moet nog naar de RAI en de munten in de kontzak van de SMFC penningmeester zijn er ook met een bloedgang doorheen gejaagd, vragen we Robert nog even naar een paar écht martiniaanse dingetjes....Rob, Sporting Martinus in een notendopje? ''Eigenlijk kan dat niet maar vooruit: Sporting is een hele gezellige, gemoedelijke club. Veel vrijwilligers en mensen die wat voor de club over hebben. Daarnaast denk ik dat het op sommige vlakken nog iets professioneler kan zodat we nog beter kunnen presteren.''

Wat vind jij van onze keuken Rob, sta jij ook altijd vooraan in de rij als de augurk word gesneden? ''Onze keuken is geweldig! Zoveel keus, en allemaal VERS! Hahah. Nee we mogen niet klagen. Alleen het zoutgehalte blijft een onderwerp van gesprek. Ik lijk af en toe wel zo’n koe die aan een zoutblok ligt te likken. Verder is het allemaal wel prima verzorgd.''

Rob, als jullie op trainingskamp gaan, bij wie moet je dan zeker niet op de kamer slapen? ''Nou dat zijn er een heleboel! Eigenlijk lig ik het liefst alleen. Ik kan beter zeggen bij wie ik wel op de kamer zou willen en dat zijn Wissie en Kempie. De rest zijn eigenlijk allemaal nare vieze gasten!''

(Helaas voor Robert moet hij veel duels vanaf de zijlijn bekijken.)

En zo hebben we in anderhalf uur tijd 700 euro erdoor heen gejaagd in de Twenty Third aan een handvol reepjes biefstuk en een paar liter Orgasm zonder hoogtepunten. En net als vroeger, toen Robert op het schoolplein furore maakte en ik in de bosjes, bleek er ook vanavond na 25 jaar weinig te zijn verandert. Rob zette mij en mijn verse vangst van die avond, een wulps financieel onafhankelijke weduwe, netjes af bij de RAI voor slechts 20 euro.

Om af te sluiten leggen we Rob nog een paar stellingen voor....

*Buikje: Jeroen van K. of Danny H. Zeker Danny H.

*Taxi naar de RAI of slapen achter de kantine: Taxi RAI uiteraard

*Scheve met snor of zonder snor: Zeker met Snor

*Patrick van der Fits of Don Guezen: Don Guezen

*Kunstgras of knollenveld: Kunstgras

*Vuurwerk of vuurwerkverbod: Vuurwerk

*Frituur of gezond: Ik ga voor Frituur

*Combi of vrij vervoer: absoluut de Combi

*Buurvrouw van Piewie of buurvrouw van LidL.: Geen van beide

*Nacompetitie of rechterrijtje: Nacompetitie

*Eten met Bolle en LidL. bij Paardenbrug of Abina: hahah Paardenburg!