Zondag gaan we weer voetballen. Althans, als het weer ons meezit. Na het tegenvallende na-winterse weer van afgelopen week, is het maar afwachten of de bal zondag wel kan rollen op de grasmat van stadion Overburg. De conditie van het veld is al sinds mensenheugenis een issue aan de Amsterdamseweg. Bij het minste of geringste buitje, weet je zeker dat je de wekker op zondagochtend niet hoeft te zetten. Voordat we full-time voor de SMFC-redactie aan de slag gingen in 2003, werkte één van onze medewerkers in Hoofddorp bij de VNU, de uitgeverij van tijdschriften als Panorama, Aktueel, playboy en Privé. Toen er aan een Volendamse collega werd gevraagd of hij Martinus kende, was het antwoord: ''Jazeker...van de afgelastingen op de radio elke zondagochtend!'' Een leuke anekdote, maar we dwalen af. We gaan voorbeschouwen én kennis maken met de absolute man of the match van vorige week, Roel Smeeing. Met drie treffers (zonder de twee goals van Ron af te doen) velde hij zijn oude clubje Pancratius. Zondag gaat hij proberen dat kunstje te herhalen, maar dan tegen VVIJ.

Zoals inmiddels bekend laten we de keuze van samenkomen over aan de vedette. Smeeing koos voor het kleine, maar sfeervolle restaurant Hosokawa, een Japanse eetgelegenheid voor de beter boerende inwoner van Amsterdam. We vragen ons toch af wanneer we eens een speler treffen die ons in de FEBO uitnodigt...

Met twee redactieleden nemen we de tram richting Leidse plein. Het is even na tienen, de maag is al hoog en breed gevuld en we wachten voor, hoe kan het ook anders, de Burgerking op Roel en god weet wie nog meer.

Als Smeeing éénmaal is gearriveerd, spoeden we ons snel naar het Japanse tentje, waar de enige VIP-tafel van het establisement aan ons is gereserveerd. Zoals verwacht kwam Roel niet alleen. Zoals de meeste van de spelers bij Sporting Martinus, heeft ook Roel een échte spelersvrouw aan de haak geslagen. De keurig beleefde en goed gekleede Marleen maakte het kwartet vanavond vol. Marleen en Roel wonen al een tijdje samen in hun appartement in de Amsterdamsche volkbuurt de baarsjes.

Voordat we aan ons gesprek kunnen beginnen, besluiten we even een flesje bubbels op tafel neer te zetten. We hebben immers wat te vieren, na afgelopen zondag. Smeeing kreeg van trainer Jannis van der Lijcke in de 87ste minuut een publiekswissel op het veld van zijn voormalig werkgever Pancratius. Onder luid applaus en toegezongen verliet de 23-jarige aanvaller het veld. De zesduizend meegereisde supporters klapten de handen stuk en Roel vond het prachtig.

Don Perignon dus, een flesje of twee om mee te beginnen. De in traditioneel gewaad geklede dame brengt ons gelijk de menukaarten. Smeeing wimpelt deze met gepaste arrogantie af. ''Ik kom hier zo vaak, ik ken die hap hier inmiddels uit mijn hoofd!'' We kiezen, omdat we allemaal al thuis uit de trog hadden geschranst, een 'lichter verteerbaar' stukje voer. Roel recommandeert ons het Sushi-assortiment, bestaande uit 8 stukjes Sushi met onder andere zalm, tarbot, tonijn en omelet. Kosten per portie: 21,-Euro. Het is weer eens wat anders dan een lauwe kroket voor een knaak bij de FEBO.

Tijd om over voetbal te praten. Smeeing is bezig aan zijn tweede seizoen bij Sporting Martinus. Hiervoor speelde hij jarenlang voor onze buurman Pancratius...

''Ik ben ik de E-junioren begonnen bij Pancratius... in de E4, daarna E2. Vervolgens vanaf tweede jaar D-junioren alleen nog in de selectie-elftallen gespeeld, veel in de 1^ste klasse. Ik maakte mijn debuut in het eerste van Pancratius toen ik zestien jaar was, en heb hier samen met Marc Nipius gespeeld tot en met twee jaar geleden, toen ik mooi afscheid heb kunnen nemen met een kampioenschap, wat tevens mijn eerste was! Mede door dit goede seizoen verdiende ik een transfer naar Sporting Martinus.''

De transfer kwam mede tot stand, omdat zowel Smeeing als Nipius graag onder Jannis van der Lijcke wilden werken. De bekendheid van de huidige interim-trainer reikte destijds tot ver buiten de stadsgrenzen, iets wat toen louter was weggelegd voor lokale helden als Ton Ojers en Simon Kistemaker. In rijen van tien stonden de spelers opgesteld voor de poorten van Overburg om te mogen spelen onder Van der Lijcke. Voor Smeeing en Nipius kwam deze droom, na een korte onderhandelingsperiode, uiteindelijk uit.

Zo is Smeeing ook erg blij dat Jannis na de valse start in deze competitie weer terugkeerde bij het keurkorps wat zondag 1 heet. Smeeing, die het erg naar zijn zin heeft bij Sporting Martinus, vat het seizoen voor ons samen.

''Dit seizoen zijn wij natuurlijk, qua resultaat, niet erg sterk begonnen. Een grote dosis pech heeft hierin een rol gespeeld, maar misschien ook de opstelling en benadering van ons allen richting de wedstrijden. Uiteindelijk hebben we met z'n allen besloten iets te proberen, door weer met Jannis verder te gaan. Voor mijzelf, en ik denk ook voor het hele team, heeft dit goed uitgepakt. Waar we eerder de wind tegen hadden, hebben we die nu mee, maar ik denk dat we positioneel ook beter staan. Ik ben, samen met Marc, naar Martinus gekomen om onder Jannis te voetballen, en dan is 1 jaartje natuurlijk te kort. Ik merk dat ik sinds zijn terugkeer voetballend weer dingen bijleer, iets dat ik een beetje gemist heb begin dit jaar.''

Hoe vreend het ook mag zijn, maar de Bourgondiërs van de SMFC weten zich geen raad met de Sushi die hun ligt aan te gapen op het bord. ''Dit benne we niet gewend...komt dit uit het frituur?''

Voorzichtig nemen we een hapje, maar erg enthousiast geraken we er niet van. Roel en Marleen, duidelijk bekend in de wereld van Oosterse delicatessen, weten er echter wel raad mee. Als bitterballen uit de fituur van Ome Joop worden de vreemde bolletjes naar binnen gejaagd. Nee, ''wat de boer niet kent...'' gaat vandaag op voor de veelvraten uit het beruchte Vak West. Met gepaste schaamte laten we de Sushi voor wat het is, en vervolgen ons gesprek met het vooruitblik op zondag. De vandaag aanwezige SMFC'ers waren destijds ook aanwezig in het zonnige IJsselstein en kunnen het uitduel nog goed herinneren. ''Het eten bij VVIJ was erbarmelijk slecht!'' Logische eerste gedachte natuurlijk, maar zoals het eten was, was ook het duel. Tweede klasse onwaardig en dramatisch om aan te zien. Het bleef dan ook 0-0. Zondag zal dat anders gaan, als het aan Roel ligt.

'' Áls het komende zondag doorgaat, wat altijd maar afwachten is op Overburg, verwacht ik een goed en zelfverzekerd Martinus. Ik denk dat wij iets recht te zetten hebben richting VVIJ, want we hebben daar één van onze mindere wedstrijden gespeeld. Helaas is onze aanvoerder Rick geschorst voor dit duel, maar ik verwacht dat Hamzah zijn plaats zonder problemen kan overnemen. Ik denk ook niet dat er vele wijzigingen zullen komen ten opzichte van afgelopen zondag, en verwacht dat wij winnen met 2-0!''

Roel is erg zelfverzekerd. Wat vindt hij nou eigenlijk na anderhalf jaar Sporting Martinus van deze roemruchte vereniging en alles wat hier omheen draait?

''Bij Martinus heb ik het echte plezier in het voetbal weer terug gekregen. Dit was ik de laatste jaren bij Pancratius wat kwijt geraakt. Het sterkste punt van dit Martinus vind ik de spelersgroep (hele selectie) en hoe deze in elkaar zit. Ik heb gemerkt dat het een groep is die voor iedereen (die een beetje moeite wil doen om erin te passen, lacht Roel ons toe) openstaat, en waar gezelligheid en lol bovenaan staat. Daarnaast moet er uiteraard wel gepresteerd worden op het veld, en daar is iedereen ook van overtuigd. Ik vind jullie als supporters echt de beste! Wat jullie met de site doen, de support rond de wedstrijden en natuurlijk tijdens DE derby’s is echt geweldig, en heb ik nog nooit meegemaakt! Ik denk dat we met de overwinning op Pancratius afgelopen week een heel grote stap gezet hebben met het oog op ontlopen van de nacompetitie (degradatie, red.). Gaan er geen gekke dingen meer gebeuren, dan kunnen we zeggen dat “we er al zijn”. De derde periode is voor mij, en ik weet zeker het hele team, een doel dat wij ons stellen. We willen er dan ook alles aan doen om Roda'23 in de nacompetie eruit te knallen!!!!''

En met dat soort opmerkingen maak je je bij de fanatieke aanhang alleen maar populairder natuurlijk. Het was niet alleen ons zijn opgevallen dat Roel al bijna twee seizoenen goed loopt te voetballen bij Sporting Martinus. Scouts van onder andere Standaard Luik, FC Metz en Legia Warzawa toonden al interesse in de topscorer van Sporting Martinus. Ziet Smeeing nog wel toekomst bij onze club, of kiest hij voor een zak met geld in het buitenland?

''Ik ben nu bezig met m'n tweede jaar bij Martinus, wat ook m'n tweede jaar in de tweede klasse betekent. Ik denk niet dat ik al uitgeleerd ben hier, en ben op het moment dan ook nog niet van plan om te vertrekken. Ik heb wel de ambitie om het hoogst haalbare te bereiken, maar dit hoeft van mij niet binnen twee jaar te zijn. Het mooiste zou natuurlijk zijn om dit met Martinus te bereiken!''

Ook nu zijn we het roerend eens met Smeeing. Eerst Europees naam maken met de club en dan kijeken we wel verder!

Even na twaalven ronden we ons gezellige samenkomen af. Roel en Marleen vertrekken nog even naar Café het feest van Joop voor een klein aperitiefje en wij nemen de laatste tram richting Amstelveen. Het was weer een gezellig avondje met een vedette van Sporting Martinus, zonder sterallures!

Met dank aan:

Roel en Marleen Smeeing

Hosokawa Teppan Jaki restaurant

Leden SMFC ter plaatse.

Onze sponsors.

Redactie SMFC