6 januari 2008.

Patrick van der Fits vertrekt aan het einde van het seizoen. Dat maakte voorzitter Pieter Monkelbaan 6 januari bekend aan pers en publiek tijdens de nieuwjaarsborrel van Sporting Martinus. De lokale en onze eigen pers doken er gelijk bovenop, maar via de persvoorlichter van de club, werd kenbaar gemaakt dat Van der Fits pas ná de derby tekst en uitleg zal geven. Dat deed hij dan ook. Het Amstelveens Nieuwsblad kreeg de primeur en publiceerde afgelopen woensdag al een item. Wij spraken donderdagavond met de afscheidnemende trainer en spraken een kleine twee uur over alles wat de afgelopen periode is gebeurd. We pikken het belangrijkste eruit...

Medio december stond er een evaluatiegesprek op de agenda. Trainer en bestuur kwamen samen om de eerste seizoenshelft en de toekomst te bespreken. Tijdens deze meeting maakt Patrick van der Fits bekend, dat hij aan het einde van het seizoen stopt als hoofdtrainer van Sporting Martinus.  De reden van vertrek bestaat uit meerdere punten. Zo geeft de trainer meerdere malen aan dat er twee punten zijn, waarin hij zich had verkeken en die doorslaggevend zijn geweest in de keuze.

Ten eerste de afstand van zijn woonplaats Haarlem naar Amstelveen drie keer in de week. Op de trainingsdagen reist Van der Fits vaak direct door vanuit zijn werk richting Amstelveen, soms zelfs zonder tijd te hebben om een hapje te eten. Dit valt hem zeer tegen. Dan kun je zeggen: ''dat wist je toch van te voren?''. Ja, dat wist de trainer, maar ervaring met dit fenomeen had hij nog niet en klaarblijkelijk, wat de trainer ook bevestigd, heeft hij dit duidelijk onderschat.

Ten tweede valt de situatie trainen op kunstgras en spelen op echt gras de hoofdtrainer erg tegen. Als je traint op kunstgras, maar je speelt je duels op echt gras, dan is het moeilijk om hetgeen waar je op traint terug te zien in praktijk op het hoofdveld. Was dit dan ook niet een punt wat van te voren al bekend had kunnen zijn? Nee, was het antwoord. Van collega's uit 'het wereldje' had hij er al wel over gehoord, dat het mogelijk een probleem op kan leveren. De één heeft er geen last van en de ander wel. Ook in deze situatie wilde Van der Fits het eerst ervaren, voordat hij er een mening over kon geven of hij moeite zou hebben met het trainen/ spelen op andere ondergrond. In de toekomst zou hij dus alleen nog een club onder de hoede nemen waar getraind en gespeeld wordt op dezelfde ondergrond.

Als je puur naar de uitslagen/resultaten kijkt dit seizoen, zou je denken dat dit de hoofdreden zou zijn om afscheid te nemen. Niet is minder waar geeft de trainer aan. Al stond Sporting Martinus op een eerste plaats en zes punten los, dan nog was de keuze niet anders geweest dan dat ie nu is. Hier komt ook bij kijken dat Patrick van der Fits een 'gevoelsmens' is, zoals hij zelf aangeeft. Of de resultaten positief of negatief zijn, het gevoel moet goed zijn...wat dit gevoel is, kan de trainer zelf ook niet goed verwoorden. De club is prachtig, warm en met fantastische mensen, dus daar heeft het nooit aan gelegen...maar er is een gevoel dat hem zegt hier niet door te gaan.

Lol en plezier staan bij Van der Fits hoog in het vaandel, hoger dan bijvoorbeeld trainer zijn bij een hoofdklasser. ''Ik heb liever plezier bij een tweedeklasser, dan dat ik bij een hoofdklasser zit en wekelijks in het Parool sta, voor mijn eigen ego.'' Hiermee geeft Van der Fits aan dat de ambitie (momenteel? RED.) ondergeschikt is aan het plezier in het spelletje. Eerdere berichten dat de trainer zou vertrekken omdat hij ambitieus was en hogerop wilde, zijn dus niet correct.

Van der Fits heeft zichzelf ook een doelstelling gegeven op het moment dat hij met trainen begon. Na drie jaar zou hij kijken waar hij zelf vindt dat hij staat op dat moment. Aan het einde van dit seizoen is dat zover en dan zal de trainer de balans voor zichzelf opmaken: ga ik door met trainen en probeer ik een hoog niveau te halen, of richt ik mij op de maatschappelijke carrière en blijf ik wel trainen, maar niet op hoger niveau. Deze keuze is nog niet gemaakt door Van der Fits en weet dus nog niet waar en hoe zijn toekomstplannen eruit zien na dit seizoen.

We konden er natuurlijk niet omheen, we staan laatste. Hoe kan dit en waarom? Kwaliteit loopt er voldoende, aldus Van der Fits. Maar, geeft de Haarlemmer aan, wat een gemis is binnen deze selectie is de mentale hardheid. Sebastiaan van Zijl gaf in ons interview twee weken geleden al aan, dat de 100% wil om te winnen soms ontbreekt. Wat Van der Fits tot nu toe ervaart is dat 'we' af en toe te lief en respectvol zijn naar elkaar en de tegenstander. Het mag wat hem betreft wel wat meer op de manier zoals hij bij EDO gewend was: korte mouwen bij -6, een keiharde jel vlak voor een duel in de kleedkamer, elkaar keihard corrigeren waar nodig en nog voor het duel begint de tegenstander intimideren. Dat zijn dingen die niet gewend zijn binnen de clubcultuur van Sporting Martinus, wat de trainer accepteert en respecteert.

De komende periode zullen er de nodige maatregel volgen om de onderste regionen te verlaten. Zo zal er aan het mentale gebeuren gewerkt worden, maar ook op het veld verwachten we de nodige mutaties en wisselingen. Van der Fits gaat rigoureus ingrijpen. Doet hij dit niet, dan zou hij daar zelf achteraf wel eens spijt van kunnen krijgen, zo geeft de trainer zelf aan. ''We spelen allemaal onder het embleem van de club, en dat is het allerbelangrijkste. Sporting Martinus mag niet degraderen, daar gaat het om...en wie er dan speelt, dat maakt toch niet uit?''

Redactie SMFC

Met dank aan:

Patrick van der Fits

Leden L. en B.