Nog een paar nachtjes slapen en dan is het weer zover. Supporters zijn al weken bezig met de voorbereidingen, de lokale driehoek maakt zich op voor een rood gele invasie en beide spelersgroepen leven gespannen toe naar hét duel van het jaar: Roda'23 – Sporting Martinus.

Zondag 9 november om 14,00 uur is de eerste van de twee ontmoetingen tussen Amstelveens twee grootste verenigingen. Ook dit jaar zal de derby in de tweede klasse weer honderden, misschien wel duizend supporters richting stadion trekken. Hendrik, voorzitter van de Rodiaanse Trap-side, liet al doorschemeren enkele sfeerverhogende acties gepland te hebben voor dit duel. De SMFC zou zichzelf niet zijn, om ook dit jaar weer te schitteren in Bovenkerk. Beide supportersgroepen zijn en klaar voor en leven gemoedelijk richting de clash toe.

Vroeger was dat echter wel anders. Er was meer 'haat' en weinig tot geen respect voor elkaar. Met name onze eigen SMFC, die eind jaren negentig nog in de kinderschoenen stond, kon maar weinig goed spreken over de Bovenkerkse buur. In de lokale Amstelveense kroegen stonden beide groepen regelmatig tegenover elkaar. De Rodiaanse kern was destijds veel groter en de SMFC'ers moesten vaak gelaten toezien hoe de Bovenkerkers de kroeg met carnavalesk vertier omtoverden tot een veredeld provinciaals schuurfeest. Met walging werd deze goedkope vorm van volksvermaak aanschouwd en de verafschuwing richting de Bovenkerkers werd met de week groter, ondanks dat beide verenigingen niet eens bij elkaar in de competitie speelden destijds.

Waar begin 2003 de SMFC officieel het levenslicht ziet en beide verenigingen elkaar gaan treffen in de competitie (2003-2004), is dit voor de kleine groep SMFC hét moment om via het voetbal de Rodianen publiekelijk aan te pakken. De lokale krant wordt ingeschakeld om verslag te doen van onze 'tifo-actie' tijdens het eerste treffen met de buurman. Iedereen heugt zich nog het eerste vuurwerk langs de lijnen, ons spandoek gericht aan Eggens, de eerste spandoekjes in de hekken, het eerste nachtelijke bezoek in Bovenkerk, de mislukte Trap-actie met de groene bouwdoeken én de krantenkop van het Amstelveens Nieuwsblad de woensdag erop: 'Tifosi SMFC wint door wind'. Onze eerste slag was gewonnen langs het veld en dat deed menig rood gele fanatici goed.

In de jaren die volgde veranderde de sfeer langs het veld en in de kroegen langzaam aan, supporters werden ouder en waagden het zelfs een praatje met elkaar te maken. Het begin van het einde, wat de haat richting de Bovenkerkers betreft. De Rodiaanse Trap-siders van toen maakten niet veel later de overstap naar een andere Amstelveense vereniging en het 'hart' was verdwenen binnen de vroeger zeer beruchte Trap. De SMFC maakte hier dankbaar gebruik van en was jaar in jaar uit heer en meester langs het veld, zowel op de wedstrijddag als de nacht ervoor. De lokale media schreef keer op keer positief over de daden van de supporters van Sporting Martinus en repte met geen woord over de Roda'23 supporters. Bij Rodiaan in hart en nieren Hendrik een doorn in het oog. Hij stond op en blies de Trap nieuw leven in. Vorig seizoen hadden we naast het veld eindelijk weer te maken met een waardige tegenstander, waar we misschien wel rekening mee moesten gaan houden. Op Overburg was Roda'23 eindelijk eens met een groep aanwezig en was het niet álleen grote Martin Ajax die met vuurwerk liep te sjouwen.

In Bovenkerk was vervolgens de officiële her-opening van de Trap, die na jaren van leegte eindelijk weer eens propvol stond. Dat de opening gepaard ging met rood gele confetti in plaats van groene, is een actie om nooit te vergeten. Echter de vele groene truien, een mooi spandoek, gezang en vuurwerk gaf aan dat de Roda'23 supporters, onder aanvoering van Hendrik, weer uit het graf zijn opgestaan. De SMFC was met de Martiniaanse Trap en de altijd vele spandoeken en vuurwerk wel weer de winnaar buiten de lijnen, maar de sfeer was fantastisch tussen beide kemphanen.

Heden ten dagen is het contact tussen de SMFC'ers en Rodianen niet meer te vergelijken met eind jaren negentig, begin 2000. Zo is er van 'haat' geen sprake meer en kennen de meeste supporters elkaar wel. Voorzitters van beide supportersgroepen hebben vandaag de dag veel contact met elkaar en vorig seizoen zijn SMFC-leden L. en B. nog bij Hendrik op de koffie geweest.

(SMFC'er Lid B. in een Trap-trui samen met Trap-sider Hendrik.) 

Samen werd er gepraat over hoe de sfeer rondom deze bijzondere wedstrijden te verbeteren. SMFC'er Lid S. heeft recent zelfs nog een blauwe maandag verkering gehad met Hendrik's dochter, iets wat tien jaar terug zeker tot royering van het lidmaatschap van de SMFC had betekend. Er heerst respect en waardering naar elkaar. Beide supportersgroepen hebben namelijk maar één doel: winnen van de rivaliserende supportersgroep. Het resultaat van deze 'battle buiten de lijnen' is dat beide voetbalverenigingen positief in het daglicht worden gesteld door de ludieke, sfeervolle en non-agressieve daden van de supporters. Door dit alles is de derby van Amstelveen zeer bekend geworden bij het grote publiek. Een goede reclame voor beide verenigingen, lekker voor de kantine-omzet en voor spelers en publiek een dag om naar toe te leven.

De drang om te winnen binnen en buiten de lijnen zal altijd in het Martiniaanse bloed zitten en 'het clubje uit zuid' zal bij verlies altijd worden uitgelachen. De kleur groen zal altijd worden bespot en Roda'23 zal altijd het clubje uit de polder zijn, waar je je waant in een middeleeuws stadion waar de strontlucht je tegemoet komt. De Trap zal nooit serieus worden genomen en de leden voor 'boers' bestempeld. Dat zijn nou eenmaal de overblijfselen uit het rumoerige verleden tussen beide rivaliserende supportersgroepen.

Je kan niet mét, maar ook niet zonder elkaar...

Redactie SMFC