Hoofddorp SV – Sporting Martinus 5-0

Het staat er echt: 5-0. Twee weken voor de kraker in Bovenkerk heeft Sporting Martinus een flink pak op de broek gekregen bij Hoofddorp. Roda'23 won wél vandaag (niet zo verrassend natuurlijk tegen een laagvlieger) met de minimale cijfers van 1 voor en geen tegen, wat de dag alleen maar donkerder maakt.

Donker was het zeker, klok een uurtje terug en alsof moeder natuur daar rekening mee had gehouden, gelijk een regenachtige depressieve en ellendige zondag om de oren. Voor vertrek even gauw teletekst checken, misschien is het wel afgelast, maar helaas, we moeten er weer op uit. Regenpak aan, paraplu mee, lieslaarzen aan en tussendoor ook nog even gauw die opgerakelde scharrel van gisteravond, waarvan de naam even ontschoten is, met een bloedgang je huis uit werken.

Kop als een bos uien, Scheefpoot naast je in de auto en met piepende banden richting Hoofddorp, het is maar wat je leuk vindt op de zondagochtend. Al vroeg komen we aan bij de stadion de IJvelden, het stadion van de Hoofddorpers. Leuk even een kiekje maken van Scheve bij een vuilnisbak, waar net een plaatselijk zwerver een ochtendmaaltje bij elkaar probeert te scharrelen. Batterij vergeten. Camera doet het dus niet. Verwoede pogingen om met verlengsnoeren vanuit de kantine de camera van energie te voorzien haalden geen resultaat, er zat niets anders op: terug naar Amstelveen.

Al bumperklevend scheurden we terug richting snelweg, slalommend tussen alle nare dagjesmensen door, om vervolgens op de snelweg de linkerbaan niet meer te verlaten tot Amstelveen. Daar aangekomen en rijdende over de Keizer Karelweg, een drukke verkeersader in ons nederige plaatsje, staat vanuit het niets vader en moeder eend midden op het wegdek. Gezien onze snelheid en kans op aquaplanning bij te snel remmen, hopen we er al zig-zaggend langs te komen. Dat zou ook gelukt zijn, als vader eend niet opeens besloot weg te vliegen. Met een doodsklap beland het beestje op het vooruit, coureur en bijrijder schrikken zich te barsten en het drijfvet druipt van het raam. De eend overleeft het wonder boven wonder.

Na het batterijtje in de tas te hebben staat er nog een kwartier op de klok voor aftrap. Uiteindelijk redden we het net niet en arriveren we even na tweeën voor de tweede maal bij het stadion. De plaatselijk zwerver was inmiddels gevlogen en de vuilnisbak was leeg, geen kodak-momentje dus voor Scheefpoot. Met de eendenveren nog onder de ruitenwisser zien we een brilstand op het scorebord, we hebben nog niks gemist. Als we dan toch te laat zijn, gelijk maar even snacken. Frituur uitstekend (check later onze stadion beoordeling van SV Hoofddorp), alleen hebben ze hier dezelfde nare gewoonte wat de patatekes betreft als bij ons. Een berg strooizout erover niet normaal. Scheve, die overigens sinds kort verkering heeft met de dochter van Trap-side-voorzitter Hendrik, nam een broodje hamburger, welke rijkelijk belegd was, er zat zelfs een eitje op, goed voor de potentie zullen we maar zeggen.

Op de volle tribune aangekomen zien we maar weinig meegereisde supporters. Het uitvak is enkel bevolkt met een handje vol oude garde, Stef, Roel, Harry, Borrel en Claar en de Wismeijer-Van Vegten enclave.

Op het veld zien we onze fameuze rechtsbuiten weer: Raymond Wismeijer, terug van een slepende blessure. Ook Van Zijl is weer hersteld en staat in de basis. Wie missen we dan nog? Ah, we missen Dave. Was hij twee weken geleden net weer terug van een blessure, nu zit hij de eerste van drie wedstrijden schorsing uit. Roda'23-uit zit er dus niet in voor hem dit jaar. De SMFC heeft voor hem een plekje in het uitvak geregeld over twee weken. Roel Smeeing, ook geblesseerd, richt zich ook op dat duel en hoopt op tijd hersteld te zijn. Voor Danny en Robbert kan de bal in de kast deze eerste seizoenhelft. Danny wacht een operatie en Rob's situatie is nog even onduidelijk volgens de clubartsen. Ook Alves was er niet. Hij meldde zich eerder deze week ziek, en sindsdien is de spits spoorloos. Vandaag dus maar 5 afwezigen, we mogen niet klagen. Op de bank zien we zodoende cultheld Jeroen van Kempen zitten. De back met lichte vorm van overgewicht was zaterdag nog fanatiek supporter bij de veteranen 2, waar Leden L. en S. het spitsenduo vormden de tweede helft (nipt verloren met 9-0). Naast hem onder andere Steve, Stefan, Lars en slapzak (voor de onwetenden, das Yoram).

Sporting Martinus was vandaag geen partij voor Hoofddorp. De thuisclub leidde bij rust comfortabel met 2-0. Het ontbeerde Sporting Martinus ook wel enig geluk, waar De Wind voor rust een dot van een kans mistte. Dit was ook na rust het geval. De Hoofddorper goalie pakte een paar knappe ballen van onder andere onze interim-spits Ron Gerlof. Sporting Martinus liet door het aanvallende spel (we moesten wel) achterin wat ruimte over en Hoofddorp benutte deze uitstekend. De derde goal was een wonderschone lob, waar Sander alleen maar naar kon kijken. Bij de 4-0 stroomde het bezoekersvak leeg, maar was Hoofddorp nog niet klaar met het aangeslagen Martinus. De vijfde was wederom een lob, die over Sander binnen plofte. Hoofddorp in de polonaise en wij worden zeiknat afgedroogd.

Een harde nederlaag, met als gevolg dat we de eerste periode niet meer kunnen winnen. Volgende week vertrouwen op doen tegen DCG en Ton Ojers op het eigen Overburg, want een week later moeten we knallen in Bovenkerk. Daar moet gewonnen worden, hoe maakt niet uit, al zetten we de in het gips lopende Pieter Water (PW, beterschap ouwe dibus) in de spits, want van Hendrik en de zijnen zullen we zegevieren! Sporting Martinus staat na vandaag op de vierde positie met 12 uit 7. Het doelsaldo baart wel enige zorgen, want op SO Soest (25) na heeft onze trots de meeste treffers tegen: 17. De twaalf voor compenseren een hoop.

Volgende week weer vol goede moed aan de bak en vandaag maar snel vergeten!

Tot dan

Redactie SMFC